به بهانه ی درگذشت معشوقه ی شهریار

تا رسیدیم به سن بیست ،جون کندنی بود واسه خودش.چقدر طول کشید.هی میگفتیم چرا از این شونزده و هیژده در نمیایم؟!بعد اومدیم دانشگاه.ترم یک یادمه میرفتیم تو آشپزخونه و به ورودی های قبل خودمون میگفتیم :وای خوشبحالتون ترم آخر هستین.یادمه بهم می گفت: یه چشم به هم بزنی تموم میشه.بعد همونجا وایسادم و پلک ه به بهانه ی درگذشت معشوقه ی شهریار...